Ζητιάνοι Πολυτελείας (μετά από χρόνια)

Σάββατο 26 Μάη κάπου στις 17.00 έξω από μία από τις πάμπολες πλαζ της παραλιακής ( έχω χάσει την μπάλα πλέον για το πόσες είναι, εκτός του ότι δεν κανείς δεν γνωρίζει καλά τους χώρους τους οποίους δεν έχει οικειοποιηθεί ποτέ του ) κάπου στον Άλιμο. Εμείς περνάγαμε με τα ποδήλατα από εκεί. Κι ακούμε φευγαλέα τον εξής διάλογο μεταξύ τύπου που πουλάει καλαμπόκια στην είσοδο έξω από την πλαζ και δημοτόμπατσων:

- Σας παρακαλώ πολύ τώρα,σας παρακαλώ! Έχουμε σαλτάρει όλοι σας λέω, είμαστε όλοι τρελαμένοι, μην μου κολλάτε, ήρθα εδώ να πουλήσω δυο καλαμπόκια να βγάλουμε κάτι να ζήσουμε κι έρχεστε τώρα εσείς και μου κολλάτε; Είμαστε όλοι στα όρια μας πια... Σας παρακαλώ! (με ύφος φανερά εκνευρισμένο)

- Δεν σας κολλάμε κύριε αλλά κι εμείς κάνουμε τη δουλειά μας... (είπε ο ένας εκ των δύο δημοτόμπατσων κρατώντας μάλιστα στα χέρια δυο σακούλες με κουλούρια που προφανώς είχε αρπάξει από άλλον πλανώδιο κακομοίρη, ίσως αυτός να 'ταν και μετανάστης - άρα μηδέν δικαιώματα - άρα τα κουλούρια τα έφαγε η δημοτική μας αστυνομία)

Αυτό ήταν όλο κι όλο όσο ακούσαμε καθώς είμαστε και ποδηλάτες της ταχύτητας (μη χέσω)... Κι εμείς φύγαμε -  κι ακόμα βρίζω τον εαυτό μου που δεν παραμείναμε εκεί να λιντσάρουμε λίγο την κατά τα άλλα αγαπημένη μας δημοτική αρχή. 

Συνεχίζοντας την ποδηλατοβόλτα, το βλέμμα μου γέμισε οργή για τις εκτάσεις της παραλίας που ήταν κατειλημμένες από ξαπλώστρες, τερατώδεις τουριστοεπιχειρήσεις, μπαρόκλαμπα και πάρκινγκ κλπ κλπ (μην σας τα λέω όλοι τα ξέρετε).

Ε, ναι λοιπόν η έννομη τάξη πρέπει να διατηρηθεί πάση θυσία! Σώστος ο κύριος "δημοτική αρχή". Έτσι ξεκίνησαν και αυτοί οι καλομαυρισμένοι, με τις κούρσες τους που έχουν στην ιδιοκτησία τους κάποια στρέμματα παραλίας ο καθένας... από καλαμπόκια... έτσι δεν είναι; Απο καλαμπόκια ή κάστανα... ε; Ε ναι! κ μετά κατέλαβαν σιγά σιγά ολόκληρες παραλίες! Χα! Κάτω οι καστανάδες! Κάτω οι καλαμποκάδες! Θα σας τσακίσουμε! Ούτε τετραγωνικό γης σε αυτούς!

Κάπως έτσι (δεν ξέρω αν υπάρχει άμεση σχέση αλλά...) μου 'ρθε στο μυαλό αυτό εδώ το παλιό κειμενάκι (γιατί εμείς είμαστε "πολιτιστικό στέκι" και οφείλουμε να σχολιάζουμε και να καταπιανόμαστε μόνον με τον "πολιτισμό" και ..."πολιτισμένα"):

 Ζητιάνοι Πολυτελείας

Μπήκα και χτύπησα το εισιτήριο μου. Κάθισα.  «Νομοταγής πολίτης», «φιλήσυχος». Πάντα. Δεν αντέδρασα ποτέ σ’ όσα νιώθω να με περιορίζουν. Ποτέ δεν έκανα την παραπάνω αυτή σκέψη που θα με βγάλει έξω απ’ το ανούσιο και την ανία της εποχής μας... Μόνιμα έγκλειστος – παγιδευμένος σε έναν χώρο που οι άλλοι έχουν ορίσει  για’ μένα να παραμένω εκεί και να αφουγκράζομαι την ζωή 24 ώρες το 24ωρο. Πότε θα ξεσπάσω; Το έχω στ’ αλήθεια ανάγκη. Να φτύσω κατάμουτρα όσα μίσησα... Όσα μου καταστρέφουν την κάθε μέρα. Την κάθε στιγμή.

Ένας πλανόδιος μουσικός μπήκε μερικές στάσεις μετά από ‘μένα. Φλογέρα! Γαλήνη. Μέσα στη βουή ,τη τόση φασαρία ένα όργανο που βγάζει γλυκές μελωδίες σαν της σιωπής... Νότες που ταξίδεψαν απ’ τα δέντρα και τις πεδιάδες , τα βουνά , τους βοσκούς και τα κελαριστά νερά ήρθαν ως εδώ για να με συναντήσουν. Νιώθω ευγνωμοσύνη για την τόση ομορφιά και αφήνομαι… Όμως όχι για πολύ. Γυρίζοντας το βλέμμα στο παράθυρο βλέπω μια έντονα φωτισμένη διαφήμιση με φτιασιδωμένες «καλλιτέχνιδες» και «καλλιτέχνες». Αψεγάδιαστα πρόσωπα με χρώματα κλόουν στο απαλότερό τους. Ο πλανόδιος μουσικός συνέχισε να παίζει… Κοίταξα γύρω και όπως μάντεψα: Όλοι ήταν αδιάφοροι. Ένας μουσικός καταδικασμένος στη μοναξιά του. Σ’ αυτή την σκληρή μοναξιά που ένας καλλιτέχνης νοιώθει όταν φανερώνει την ψυχή του σε ακροατήριο χωρίς ψυχή.

     Το λεωφορείο συνέχιζε το προκαθορισμένο δρομολόγιο του. Κι εγώ έκανα ακριβώς το ίδιο στη ζωή μου. Όλα προκαθορισμένα και η συνέχεια της γνωστή κι ασήμαντη. Μια άλλη φωτεινή διαφήμιση τώρα τραβούσε σε όλους την προσοχή. Νιώθω την ανάγκη να κάνω κάτι για να απαλλαγώ απ’ την υποκρισία. Να βάλω φωτιά σε όσα περιβάλλουν την ουσία μας. Σε όσα με σάρκα και ψέμα κρύβουν την αλήθεια μας. Να λιώσουν μπροστά στα μάτια μου και να ξέρω πως δεν θα τα ξαναδώ. Πόσοι θα πουν αυτόν τον άνθρωπο ζητιάνο…; Μα ποιος στ’ αλήθεια είναι ο ζητιάνος; Αυτός; Αυτός που απέμεινε με τη μικρή του φλογέρα να παίζει τις πιο γλυκές μελωδίες στα λεωφορεία ή αυτά τα τόσο εκνευριστικά χαμογελαστά πρόσωπα της επιγραφής; Ποιος ζητιάνεψε την δόξα και τον πλούτο; Ποιος εμφανίζεται συνεχώς μπροστά στα αποχαυνωμένα μας μάτια ζητιανεύοντας φήμη; Ποιος πέταξε την «τέχνη» - την ψυχή του στα σκουπίδια για τα λεφτά; Δεν άντεχα άλλο τις σκέψεις μου. Χαμογέλασα… Έδωσα πενήντα λεπτά στον μουσικό και κατέβηκα. Έψαξα αρκετή ώρα για να βρω μια πέτρα στα μέτρα που ήθελα. Πήγα κοντά στην επιγραφή…

...

 

Στο διάολο ζητιάνοι πολυτελείας!

Κάτι έχω πάθει μάλλον τον τελευταίο καιρό και ανασέρνω συνεχώς αναμνήσεις από παλιότερα στιχάκια, γραπτά. εικόνες, σκέψεις... Ορισμένως, κάποια στιγμή θα διερωτηθώ εντονότερα για αυτή την περίεργη κατάσταση μου. Κατά τα άλλα το παραπάνω κειμενάκι είναι από την συλλογή διηγημάτων και σκέψεων "Βροχολόγιο" που ήταν και το πρώτο δημιούργημα όπου αναγράφηκαν οι μαγικές τρεις λέξεις "Ταξίδι Χωρίς Χάρτη" κάπου στο 2006. Το βιβλίο μοιραζόταν μέχρι πρότινος από το στέκι όμως καθότι τα αντίτυπα εξαντλήθηκαν και τα φράγκα επίσης επιφυλλασόμαστε για να κυκλοφορήσει σύντομα σε ηλεκτρονική μορφή. Θα ενημερωθείτε από εδώ. Τα λέμε!

Προπαρασκευαστική συνέλευση για μήνα Ιούνιο

Καλησπέρα σε όλους και όλες!

Για τον μήνα Ιούνιο είναι πολλά αυτά που θα ετοιμάζονται στο στέκι επομένως θα χρειαστούν δύο συνελεύσεις για να συζητήσουμε πως θα τα καταφέρουμε. Αύριο Παρασκευή 25 Μαΐου στις 21.00 θα γίνει μία πρώτη προπαρασκευαστική συνέλευση, όπου θα γίνει ένας απολογισμός της χρονιάς που πέρασε, θα συζητηθούν θέματα γενικής φύσεως καθώς και θα πέσουν οι ιδέες για τις εκδηλώσεις Ιουνίου ενώ θα καταλήξουμε την κουβέντα μας την επόμενη Παρασκευή με πιο συγκεκριμένες πλέον θέσεις και αποφάσεις.  

Όπως πάντα η συνέλευση είναι ανοιχτή για όποιον επιθυμεί να συμμετέχει σε ένα εγχείρημα σαν το Ταξίδι Χωρίς Χάρτη και να εκφραστεί μέσα από αυτό.

Χαιρετούμε λοιπόν όπως πάντα με ένα τραγουδάκι:

Απολογισμός της βραδιάς παραμυθιού

Σήμερα Δευτέρα και αρχή της εβδομάδας ... και πως εγώ να επανέλθω σε ρυθμούς καθημερινότητας όταν μόλις χθες ήμουν με μεγάλη παρέα, συνταξιδιώτης - χαμένος μέσα στους μύθους... σ' έναν παραμυθένιο κόσμο. Ταξίδι μεγάλο και όπως πάντα χωρίς χάρτη... Από τη χώρα του τυφλού που βλέπει με τα αυτιά του και μιλά με τη καρδιά του και την αφρικάνικη μελωδία στη kalimba στη χώρα όπου οι τράγοι (καλά θυμάμαι;) μιλούν με τα trolls κάπου στα δάση της Νορβηγίας κι από εκεί στο βασίλειο της δικαιοσύνης και τους δέκα χαζούληδες κι ύστερα ο βασιλιάς της μοναξιάς συναντά τη Σημασία κι ο βατραχάκος  Εμμανουήλ Α. Μπακακούλης να χοροπηδά ανάμεσα στα πόδια μας ψάχνοντας τον Έρωτα και τον λόγο που υπάρχει αυτό το Α στ' όνομα του κι ύστερα κάπου στη Φινλανδία και στον σοφό αρχιτέκτονα που ήθελε το υλικό που θα χτίζαν τη νέα πρωτεύουσα του βασιλείου να' ναι η βρωμιά. 

Το ταξίδι βεβαίως έκανε μια μεγάλη στάση κάπου στη Ρωσία και εκεί συναντήσαμε τον Ιβαν, τον αετό, το κοράκι και το γεράκι που γίνονταν όμορφα παλικάρια και εννοείίίίται (για όσους το πιάνουν) μεγάλη στάση στο σπίτι της Μαρίας Μοριέβνα... (παιδιά ναι, τη γκούκλαρα και υπάρχει... είναι υπαρκτό πρόσωπο και μάλιστα έχει και... facebook! ) 
 Όποιος είναι περίεργος να δει τι απέγινε με αυτό το πρόσωπο - ίδαλμα - στοιχειό της ζωής μας,  ας ρίξει μια ματιά εδώ:
 http://www.artrusse.ca/fairytales/morevna.htm 

Τέλος δύο μουσικά παραμύθια μας ταξίδεψαν  ως το τέλος της βραδιάς. 

Κρίμα που δεν υπάρχει ούτε ηχητικό, ούτε φωτογραφικό ντοκουμέντο. Ελπίζω να το επαναλάβουμε σύντομα. Περιμένω κανένα σχολιάκι από όποιον παρευρέθηκε στη βραδιά... Όλο και κάτι ξεχνάω, για συμπληρώστε... Εσάς τι σας έμεινε από τη χθεσινή βραδιά;

Ε...Χωρίς πλάκα ... μόλις είδα ένα μαύρο σύννεφο σε σχήμα κορακιού να πλησιάζει απειλητικά τον ουρανό πάνω από το μπαλκονάκι μου. Όχι πάλιιιιιιιιιι!

Ακούσατε! Ακούσατε!

Ξωτικά, μάγισσες, νεράιδες, ζώα που μιλούν, νάνοι, γίγαντες, πριγκήπισσες, βασιλιάδες, τέρατα, δράκοι και άλλοι πολλοί θα "εμφανιστούν" την Κυριακή 20/05 στις 20:30 το βράδυ στο Ταξίδι Χωρίς Χάρτη!

Σας περιμένουν όλους, μικρούς και μεγάλους, να σας διηγηθούν τις ιστορίες τους και να ακούσουν τις δικές σας!

Υ.Γ. Μη λείψει κανείς...
       γιατί μου είπε ο βάτραχος ο Λαχανής...
       ότι θα βγει ο δράκος ο Σταχτής από τη σπηλιά του
       και όλους μια χαψιά θα μας κάνει μέσα στην κοιλιά του!!!
      

Σήμερα στους δρόμους της παράδοσης...

Σήμερα η ομάδα παραδοσιακών χορών πάει Φιλοπάππου. Λίγο ο ανοιξιάτικος καιρός, λίγο η ανοιξιάτικη διάθεση και λίγο η ανοιξιάτικη πείνα....μας έκαναν να αποφασίσουμε να πάρουμε τα ταπεράκια μας και  τα βουνά για να χορέψουμε εκεί!  

Όποιος άλλος θέλει λοιπόν και έχει τη διάθεση για χορό μπορεί να'ρθει μαζί μας! Από τις 20.00 το στέκι θα παραμείνει ανοιχτό ως τις 20.30 όπου όλοι μαζί θα μαζέψουμε τα συμπράκαλα μας για να ξεκινήσουμε για τον λόφο. 

Τα λέμε!

Πρόγραμμα Μαίου 2012

Γεια χαρά σε όλους...

Το πρόγραμμα εκδηλώσεων για τον μήνα Μάιο είναι έτοιμο όπως βλέπετε...

Ο καιρός έχει ευτυχώς φτιάξει και αυτό μας επιτρέπει να κάνουμε τις πρώτες μας εκδηλώσεις για φέτος, έξω στο πεζόδρομο της Αριστοβούλου.

Γενικότερα οι επικείμενες εκλογές δεν μας αφήνουν αδιάφορους, πώς θα γινόταν άλλωστε... άλλοι μπορεί να ελπίζουν, άλλοι μπορεί να είναι συγκρατημένοι, άλλοι μπερδεμένοι, άλλοι απογοητευμένοι,  άλλοι οργισμένοι... Από ότι φαίνεται αυτό που περιμένουμε, από αυτή την πικρόχολη ιστορία που λέγεται εκλογές,  είναι απλά τον νέο βασιλιά... 

Η ελπίδα - ή τουλάχιστον το ταξίδι προς το καλύτερο- για μας έρχεται μέσα από συλλογικές, αμεσο-δημοκρατικές και αντιεμπορευματικές διαδικασίες που δεν αναπαράγουν τις γνωστές πρακτικές του κέρδους ή του θεάματος. Η συμμετοχή σε ένα τέτοιο συλλογικό εγχείρημα μπορεί να μας βοηθήσει να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας και να βιώσουμε την ζωή όχι ως μια εμπορική δραστηριότητα, άλλα ως ένα ταξίδι ανταλλαγής εμπειριών, γνώσεων, στιγμών μαζί με άλλους ανθρώπους. Κλείνει αυτή η σύντομη και μικρή παρένθεση, αλλά ίσως και να είναι απόρροια των συζητήσεων που έγιναν στις εκδηλώσεις του προηγούμενου μήνα, σε σχέση με τις υπάρχουσες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες και την πολιτιστική ανατροπή.

Σας περιμένουμε λοιπόν στον πεζόδρομο της Αριστοβούλου στην πρώτη εκδήλωση για τον μήνα Μάιο, την προβολή του "Ο πόλεμος των κουμπιών"...

 

Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση

Λίγα νέα...

Μετά την πολύ ωραία κουβέντα που έγινε την προηγούμενη Παρασκευή σχετικά με τη σχέση της τέχνης με την πολιτική και τον πολιτιστικό ακτιβισμό ο κύκλος των εκδηλώσεων για την πολιτιστική ανατροπή κλείνει και με ένα πρόταγμα. Προβολή ταινίας λοιπόν αύριο 27 Απριλίου στις 21.00 : 1:26:54 μια αυτοοργανωμένη παραγωγή από την ομάδα Alle Zussamen και με αφορμή την ταινία κουβέντα για τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα τέχνης που αντιτίθενται στο πολιτισμό του χρήματος και του θεάματος.

Επίσης να ενημερώσουμε ότι η συνέλευση για τον μήνα Μάιο θα πραγματοποιηθεί αυτή την Κυριακή 29 Απριλίου και ώρα 18.00. Η συνέλευση είναι ανοιχτή για να συμμετέχει ενεργά όποιος ενδιαφέρεται για το εγχείρημα του Ταξίδι Χωρίς Χάρτη.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΣΤΙΣ 21:00

Μετά από μία μικρή διακοπή για τις μέρες του Πάσχα, το Ταξίδι χωρίς χάρτη συνεχίζει τα εργαστήρια που γίνονται σε εβδομαδιαία βάση καθώς και τις εκδηλώσεις του οι οποίες για τον μήνα Απρίλιο είναι αφιερωμένες στην πολιτιστική ανατροπή.

Μετά από την παρουσίαση - συζήτηση της Παρασκευής 6/4, για τους γελωτοποιούς και τους γελωτοποιούς της αυλής από τον Μεσαίωνα μέχρι και σήμερα, μέσα από απτά παραδείγματα από ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στα σπίτια όλων, καταφέραμε να έχουμε μία πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα, για σκέψη και προβληματισμό, με ισχυρές διαφωνίες γι'αυτά τα θέματα.

Την Παρασκευή 20 Απριλίου στις 21:00 το βράδυ, θα υπάρξει προβολή της ταινίας "Sound of noise" (2010) των Ola Simonson και Johannes Stjarne Nilsson. 

Η ταινία πραγματεύεται την ιστορία μιας ακτιβιστικής ομάδας καλλιτεχνών οι οποίοι "σαμποτάρουν" διάφορα θεσμικά όργανα της πόλης παίζοντας απλά μουσική. Για όσους γνωρίζουν είναι μια συνέχεια του 2001 μικρή μουσική ταινία "One Apartment and Six Drummers", η οποία έγινε από τους ίδιους ανθρώπους και ακολούθησε την ίδια βασική ιδέα.

Θα ακολουθήσει ελεύθερη κουβέντα σχετικά με τον πολιτιστικό ακτιβισμό και για τον ρόλο της τέχνης στην κοινωνία και την πολιτική με παραδείγματα. Σας περιμένουμε όλους, γείτονες και φίλους για να δούμε όλοι μαζί την ταινία και να συζητήσουμε. Η είσοδος είναι όπως πάντα ελεύθερη.

Αναδημοσίευση μετά την παρουσίαση - κουβέντα της 6/4: Ο τυχαίος ξεπεσμός ενός γελωτοποιού

Το παρακάτω post αναρτήθηκε τον Δεκέμβρη του 2010 στο Ταξίδι Χωρίς Χάρτη:

Κάποια στιγμή κάπου στο 1968 ο Ντάριο Φο σε μία συνέντευξη στην εφημερίδα Λιμπερασιόν λέει: "...Η αστική τάξη δεχοταν να την κριτικάρουμε ακόμη και άγρια μέσα από την σάτιρα και το γκροτέσκο, αλλά με τον όρο να την κριτικάρουμε από το εσωτερικό της δικής της δομής. Όπως ακριβώς ο γελωτοποιός του βασιλιά έχει το ελεύθερο να λέει τα πιο βαριά πράγματα ακόμα και για τον ίδιο τον βασιλιά, φτάνει να το κάνει μεσα στην αυλή, ανάμεσα στους αυλικούς που γελούν , χειροκροτούν και λένε: "Για κοίτα πόσο δημοκρατικός είναι ο μονάρχης μας". Για την αστική τάξη ήταν μάλιστα ένας τρόπος να αποδείξει στον εαυτό της πόση κατανόηση είχε, πόσο ήταν...δημοκρατική. Οι μεγάλοι βασιλιάδες, οι ισχυροί που καταλαβαίνουν καλά ορισμένα πράματα πληρώνουν πάντα τους γελωτοποιούς της αυλής για να τους ειρωνεύονται..."

Κάπως έτσι λοιπόν, οι Ντάριο Φο και Φράνκα Ράμε, αποφασίζουν να σταματήσουν, παρά την επιτυχία τους, τις παραστάσεις στα αστικά θέατρα. "Είχαμε βαρεθεί να κάνουμε τους γελωτοποιούς της αστικής τάξης..." Και ενώ φαίνεται πως ο λόγος τους τελικά στηρίχθηκε και από τις πράξεις όταν η εξουσία μεταλλάσεται και ελίσεται με ακόμη πιο έξυπνους τρόπους αποφασίζει να χειραγωγήσει ακόμη και αυτό το ριζοσπαστικό καλλιτεχνικό κομμάτι της Ιταλίας και έτσι το 1997 το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας απονέμεται στον Ντάριο Φο!Μεγάλη η έκπληξη για όλους... "Μα καλά είναι δυνατόν να πάρει το βραβείο ένας κλόουν;;" Ο φασίστας Ιταλός πολιτικός θα πει πως "έιναι ντροπή να παίρνει το Νόμπελ ο Φο" άλλωστε δεν ήταν λίγες οι φορές που είχαν δεχτεί επιθέσεις ο Φο και η Ράμε από ακροδεξιούς, η τελευταία μάλιστα βιάστηκε και ξυλοκοπήθηκε άγρια σε μία από αυτές τις επιθέσεις. Άλλοι λέγανε πως "επιτέλους το πήρε και ένας δικός μας" και άλλοι περιμένουν πως δεν θα το δεχτεί. Όμως ο Φο θα παραλάβει τελικά το βραβείο και δηλώνει σε ένα εμβρόντητο κοινό ότι το ενα εκκατομύριο δολλάρια που συνοδεύουν το Νόμπελ θα δωθούν για τον αγώνα απελευθέρωσης 3 πολιτικών κρατούμενων (Σόφρι, Μπομπρέσι, Πιέτροστεφάνι) μέλη της Lotta Continua (πολιτική οργάνωση και εφημερίδα), που εκείνη την εποχή είχαν καταδικαστεί σε 21 χρόνια φυλάκιση, ως υπεύθυνοι για τη δολοφονία του διοικητή της αστυνομίας Καλαμπρέζι στο Μιλάνο το 1972. Ο Καλαμπρέζι βέβαια δεν ήταν κάποιος τυχαίος. Ήταν ένα πρόσωπο από τα πιο γνωστά στο ισχυρό παρακράτος της Ιταλίας με πολλές διασυνδέσεις με στρατιωτικούς αξιωματικούς που ονειρεύονταν το πραξικόπημα αλλά ήταν και ο υπαίτιος κατά πολλούς για την δολοφονία που βαφτίστηκε "αυτοκτονία" του Τζουζέπε Πινέλι, καθώς ήταν ο επικεφαλής των  τριήμερων ανακρίσεων του κατά τις οποίες προσπαθούσε να φορτώσει σε αυτόν την έκρηξη στην Πιάτσα Φοντάνα που στοίχισε την ζωή 16 ατόμων. Κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων κάποιοι διακρίνουν το σώμα του Πινέλι να εκπαραθυρώνεται από τα γραφεία της αστυνομίας. Από εκεί εμπνέεται και ο Φο και γράφει τον "Τυχαίο θάνατο ενός αναρχικού". Αργότερα θα αποδειχτεί πως η έκρηξη ήταν έργο των μυστικών υπηρεσιών. 

Από εκείνες τις εποχές των βασιλιάδων και των γελωτοποιών της αυλής ή από εκείνες τις εποχές των μολυβένιων χρόνων της ιταλικής δικαιοσύνης δεν απέχουμε σχεδόν καθόλου. "Η εξουσία και η έννοια της είναι διαχρονική, η μορφή της όμως αναδημιουργείται διαφορετική κατά καιρούς απ’ τον ίδιο της τον εαυτό" θα πει αργότερα, στο περίπου, ο επίσης Ιταλός Πιερ Πάολο Παζολίνι στο θεατρικό του έργο "Καλντερόν" και δεν θα έχει καθόλου άδικο. 

Μετεξέλιξη σημερινών γελωτοποιών της αυλής απεικονίζει και το "παρακάτω εικαστικό έργο":

Τώρα βέβαια αναρωτιέται κανείς, να τους συμπεριλάβουμε ως τους γελωτοποιούς του βασιλιά, ή τους ίδιους τους εξουσιαστές; Μικρή η διαφορά, ε; Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και η ιστορια συνεχίζεται και καπηλεύεται συνεχώς τις αξίες κάποιων πιο γνήσιων ανθρώπων και έιναι σημαντικό να μπορεί κανείς να διακρίνει που κρύβεται από πίσω το "φίδι"... Έτσι λοιπόν φέτος στο "αστικό" θέατρο (θα μου πεις ποιο αστικό και ποιο όχι τώρα όπως έχουμε γίνει...και δεν θα'χεις και άδικο) "Ριάλτο" ο πάμπλουτος "αριστερών φρονημάτων" Κ.Σπύρος Παπαδόπουλος έναντι 18 ευρακίων, έκαστος, μας παρουσιάζει την παράσταση του Ντάριο Φο "Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού". Και εννοείται τα παραπάνω δεν είναι τίποτα μπροστά σε όσα συμβαίνουν αλλά έτσι αναφέρω κάποια παραδείγματα που τώρα μου ήρθαν. Και τέλος έτσι γιατί μόλις τώρα μου ήρθαν και αυτά στο μυαλό...

Πόσο γελοίο είναι να έχεις το φίλτατο Wyclef να τραγουδάει "Diallo Diallo" , για τον νεαρό μετανάστη Amadou Diallo  που δολοφονήθηκε άνευ αιτίας με 16 πιστολιές το 1999, παραλαμβάνοντας το "Νόμπελ Ειρήνης" και φωνάζοντας ακίνδυνα συνθηματάκια "we dont need war" και άλλα τέτοια χαριτωμένα σε ένα επίσης χαριτωμένο κοινό που οι μίσοι απ' αυτούς ευθύνονται για τους πολέμους που αναφέρει ο Kύριος Wyclef; 

http://www.youtube.com/watch?v=rhXAW32X5I8&feature=related

Πόσο γελοίο επίσης είναι η Κ.Λιάνα Κανέλη να μας κάνει πρωτοποριακές δηλώσεις παραλαμβανοντας βραβείο του Life and Style θέλοντας να μας υποδείξει μία λογική media assassin που καθόλου όμως δεν μας πείθει για αυτό!

http://www.youtube.com/watch?v=lDe3kp_FbqU

Μια χαρά την βλέπω να ταιριάζει με όλο τον υπόλοιπο συρφετό εκεί μέσα...  Άντε καλά μυαλά να έχουμε για να ξεχωρίζουμε την τέχνη από τα σκατά (την είπα την λέξη, δεν άντεχα με τόση αηδία).

Τα όσα λέγονται για τον Ντάριο Φο βασισμένα εξ ολοκλήρου στο βιβλιαράκι που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πανοπτικόν "Ντάριο Φο - Εναντίον των γελωτοποιών" και συγκεκριμένα από την εισαγωγή του βιβλίου του Κώστα Δεσποινιάδη.  Τα υπόλοιπα για τον Φο και για την Ιταλία του 70 από τον Ιο της Ελευθεροτυπίας εδώ:

http://www.iospress.gr/ios1998/ios19980118a.htm

ενώ για το Καλντερόν του Παζολίνι κάποια λίγα λέγονται εδώ:

http://pikralida.blogspot.com/2007/05/blog-post.html

Το στενσιλ παραπάνω από την ομάδα Political zoo.

Ενώ για τον Amadou Diallo μπορείτε να διαβάσετε εδώ: Amadou Diallo

ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΡΙΛΙΟΥ !!!

 πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγένθυση

Στην συνέλευση που πραγματοποιήθηκε τις προηγούμενες μέρες, αποφασίσαμε ο Απρίλιος να είναι ένας μήνας αφιέρωμα στην πολιτιστική ανατροπή!

Ξεκινάμε με εκδήλωση - συζήτηση που θα γίνει την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6/4 στις 21.00, θα έχει τίτλο "Ο τυχαίος ξεπεσμός ενός γελωτοποιού" όπου με αφορμή την ομιλία του Ντάριο Φο στην Σουηδική Ακαδημία θα κάνουμε μία αναδρομή στην ιστορία των "γελωτοποιών" από τον Μεσαίωνα ως τώρα. 

Τις Παρασκευές μετά το Πάσχα, θα υπάρχουν δύο ταινιούλες. Μία που θα αφορά τον πολιτιστικό ακτιβισμό, και μία ταινία αυτοοργανωμένης παραγωγής. Περισσότερα θα μάθουμε σε επόμενες αναρτήσεις..

Παράλληλα θα συνεχίζονται κανονικά τα δύο εργαστήρια : STOP MOTION ANIMATION και τα μαθήματα ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΧΟΡΩΝ, όπου μαθαίνουμε και ετοιμάζουμε όμορφα πραγματάκια!

Όλες μας οι εκδηλώσεις είναι όπως πάντα με ελεύθερη είσοδο και συμμετοχή. Καλοδεχούμενες και οι γνώσεις του καθένα, διότι σκοπός μας είναι να μάθουμε, να σκεφτούμε και να ανταλλάξουμε σκέψεις και ιδέες για τα συγκεκριμένα θέματα!  

Σε αναμονή του νέου προγράμματος

Μετά την συνέλευση κατοίκων του στύλου*, μετά την συνέλευση του βυθού*, έγινε και η συνέλευση του Ταξιδιού Χωρίς Χάρτη! Σε αναμονή λοιπόν του νέου προγράμματος, από μέρα σε μέρα...

*(βλέπε από κάτω ποστ)

Μέχρι τότε για όσους θέλουν, υπενθυμίζουμε πως σήμερα το απόγευμα, μετά τις 6.00, θα ανοίξουμε το τραπέζι του πινκ πονκ!

Διαχειριστική συνέλευση την Παρασκευή 30 Μάρτη στις 20.30

συνέλευση κατοίκων στύλου...

συνέλευση κατοίκων βυθού...

Η συνέλευση σε ένα στέκι σαν αυτό του Ταξίδι Χωρίς Χάρτη δεν αποτελεί απλώς έναν συμβολισμό ή ένα μείζωνος σημασίας θέμα. Η συνέλευση είναι αυτή που ευθύνεται κατά κύριο λόγο για όλα όσα έχουμε καταφέρει να πραγματοποιηθούν στο στέκι σε αυτά τα δύο χρόνια, ευθύνεται για την καλύτερη οργάνωση μας, για την συνδιαμόρφωση των απόψεων μας, για το πλήθος των εκδηλώσεων, των εργαστηρίων και των δημιουργημάτων που έχουν προκύψει όλον αυτόν τον καιρό. Χωρίς αυτή ούτε πρόγραμμα, ούτε εργαστήρια, ούτε καν ο χώρος να μας φιλοξενεί δεν θα υπήρχε. Η συνέλευση αποδεικνύει ότι ένα μικρό πλήθος ανθρώπων καταφέρνει να συναποφασίσει, να συνδιοργανώσει, να εκφραστεί και τελικά να αυτοοργανωθεί με γνώμονα την αλληλοβοήθεια, την αμοιβαία κατανόηση, την ομαδικότητα και την δημιουργικότητα.

Ραντεβού λοιπόν με όλους τους συνταξιδιώτες την Παρασκευή στις 20.30 για την συνέλευση για τον μήνα Απρίλιο με ιδέες, προτάσεις, απόψεις και όρεξη. Δεν εννοώ όρεξη για φαγητό... Αν και ξέρω εγώ στο τέλος πάλι θα τρώμε!

Πάρτυ για τα 2 χρόνια Ταξίδι Χωρίς Χάρτη

Εκτός από την προγραμματισμένη, για σήμερα βράδυ στις 20.30, προβολή ταινιών μικρού μήκους, να κάνουμε και μία ενημέρωση για κάτι εκτός προγράμματος...

Αισίως κλείνουμε τα δύο χρόνια λειτουργίας του "Ταξίδι Χωρίς Χάρτη"! Προς το παρών δεν υπάρχουν έτοιμα ούτε κείμενα, ούτε απολογισμοί, ούτε εκδηλώσεις και κουβέντες ούτε τίποτα... Μονάχα μία διάθεση να ιδωθούμε όσοι κατά καιρούς έχουμε βρεθεί στο ημιυπόγειο της Αριστοβούλου 16 και όσοι άλλοι καλοδεχούμενοι...

Οπότε σας περιμένουμε να το γιορτάσουμε το Σάββατο 24 Μάρτη στις 21.00. Όποιος μπορεί φέρνει ποτά και σνακοειδή.

ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΜΑΡΤΙΟΥ στις 19.00 - ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

«Bury my heart at Wounded Knee»

Περίληψη :

Μία ταινία σχετικά με τον αφανισμό του πολιτισμού των ινδιάνων. Η αλλοτρίωση ενός πολιτισμού με τελείως διαφορετικές αξίες από αυτές του δυτικού. Στην εποχή της γενικευμένης κρίσης (οικονομικής και κυρίως ιδεών) το παρελθόν του ανθρώπινου γένους είναι ένας καλός τόπος να αναζητήσει κανείς δεδομένα προς προβληματισμό.

Ελάτε να δούμε όλοι μαζί την ταινία και να κουβεντιάσουμε σχετικά με το θέμα.

 H είσοδος θα είναι ελεύθερη, όπως σε κάθε δραστηριότητα του χώρου.

Άντε και σιγά σιγά να φτιάχνει και ο καιρός, για να θυμηθούμε τις παλιές ωραίες μας βραδιές με ταινίες στον αγαπημένο μας πεζόδρομο!! ;) ...Μάλλον έχουμε καιρό ακόμη...

Παααάλι δουλειές...

Αύριο από τις 11 και μετά (λογικά όπως πάντα θα πάρει ώρες) θα γίνουν διάφορες εργασίες συντήρησης στο στέκι. Από καθάρισμα, αρχειοθέτηση μέχρι ηλεκτρολογικά, υδραυλικά και καλλωπιστικά. Φέρτε ότι θεωρείτε χρήσιμο από τα αναλώσιμα που συχνά καταναλώνονται στο στέκι και φέρτε και καλή διάθεση και φαντασία (και φαγητό!!!) .

Γενική Ενημέρωση Μάρτιος 2012

Δεν ξέρω ποιον μπορεί να αφορά αλλά είπα να κάνω μια γενική ενημέρωση... Έστω για τους κουτσομπόληδες :-)

Λοιπόν έχουμε και λέμε... Εδώ και καιρό λειτουργεί στο στέκι το εργαστήρι παύλα ομάδα (γιατί πρόκειται περί έμψυχου υλικού) stop motion κάθε Δευτέρα βράδυ. H ομάδα λοιπόν πλέον έχει δέσει και συνεχίζει ακάθεκτη την καλή και δημιουργική δουλειά της. Αυτή την περίοδο κατασκευάζει λιλιπούτεια έπιπλα για το σπίτι του κυρίου πρωταγωνιστή για το ταινιάκι το οποίο ετοιμάζει...

Επίσης λειτουργεί η ομάδα που ασχολείται με την παράδοση και τον χορό η οποία κάθε Τετάρτη το καίει στο Ταξίδι Χωρίς Χάρτη! Η ομάδα αυτή λοιπόν εκτός του ότι τρώει πίνει τραγουδάει χορεύει κιόλαααας! Οι προσπάθειες έχουν αποδώσει καρπούς και εκτός από τις πολλές γνώσεις που έχουμε ανταλλάξει σχετικά με την παράδοση έχουμε και μία πολύ μεγάλη γκάμα χορών να επιδείξουμε! Και εις άλλα!

Επίσης για όσους είχαν βρεθεί στην λογοτεχνική - μουσική βραδιά "Οι αγάπες" αλλά και για όσους δεν είχαν καταφέρει να έρθουν να ενημερώσουμε ότι ετοιμάζεται αν όλα πάνε καλά ένα cdάκι με τα τραγούδια που ακούστηκαν εκείνο το βράδυ συν κάποια ακόμη ενώ παράλληλα ετοιμάζεται το ίδιο δρώμενο να επαναληφθεί με μια όμως πιο συνεκτική μορφή. Κάτι σαν μουσικοθεατρική παράσταση... Είδωμεν...

Κατά τα άλλα σε λίγες μέρες κλείνουμε τα 2 χρόνια λειτουργίας του στεκιού και εκτός του ότι χαιρόμαστε πολύ γι' αυτό ίσως να ετοιμάσουμε και κάτι μικρό προς το παρών ενώ το καθιερωμένο από πέρυσι τριημεράκι πιθανόν να γίνει όταν ανοίξει ο καιρός και μπορούμε να βγαίνουμε και έξω.

Χμ... Νομίζω αυτά μαγειρεύονται τον τελευταίο καιρό στο μικρό μας στέκι... Τα λέμε από κοντά με όλους στα εργαστήρια, στην γειτονιά αλλά και στις επόμενες εκδηλώσεις! Με πρώτη την προβολή που έχουμε την Κυριακή. Αν κάτι ξεχνάω συμπληρώστε όσοι γνωρίζετε κάτι παραπάνω!

Καιιιιι τραγουδάκι κλασσικά, ένα που ακούγεται αρκετά τον τελευταίο καιρό στο στέκι :

Πρόγραμμα Μαρτίου 2012

Έτοιμο το προγραμματάκι για το νέο μήνα! Προβολές, θεατρικό παιχνίδι, πινκ πονκ, stop motion και πολύς χορός για τον Μάρτη λοιπόν. Παράλληλα ετοιμάζονται πολλά και ενδιαφέροντα πραγματάκια για το αμέσως επόμενο διάστημα ... 

Πρώτη συνάντηση λοιπόν το Σάββατο στις 18.00 με θεατρικό παιχνίδι που μας είχε λείψει. Βάλαμε δήλωση συμμετοχής για να είμαστε σίγουροι ότι θα χωράμε αυτή τη φορά. Στείλτε mail ή πάρτε τηλ.

Πατήστε επάνω στην εικόνα για να μεγεθυνθεί.

Σχετικά με το πρόγραμμα του Μαρτίου

Η συνέλευση για τον μήνα Μάρτιο πραγματοποιήθηκε. Σύντομα θα υπάρξει ενημέρωση καθώς θα αναρτηθεί και το πρόγραμμα του μήνα. Ως είθισται... μουσικούλα...

Τα λέμε σύντομα!

Ενημέρωση

Εδώ και κάποιον καιρό έχουμε πει πως η διαχειριστική συνέλευση του στεκιού θα πραγματοποιείται πάντα την τελευταία Παρασκευή του μήνα. Όμως αυτή τη Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου, δυστυχώς, λόγω κολλημάτων πολλών ατόμων που συμμετέχουν σταθερά στη συνέλευση, δεν θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί. Επομένως η συνέλευση μεταφέρεται για την επόμενη Παρασκευή 2 Μαρτίου στις 20.30.  Περιμένουμε λοιπόν και όποιον άλλον ενδιαφέρεται σχετικά με το εγχείρημα του Ταξίδι Χωρίς Χάρτη να έρθει να συνδιαμορφώσουμε απόψεις και να συμπράξουμε στις επόμενες δράσεις μας.

Ως τοοοοότε όμως... Το Σάββατο αυτό 25 Φλεβάρη στις 12 έχουμε την καθιερωμένη καθαριότητα του χώρου. Ας έρθει κανείς να βοηθήσει, γιατί το μικρό μας στέκι έχει ανάγκη για να συνεχίσει να μας στεγάζει να ξεαραχνιάζετε που και που! Φέρτε ό,τι καθαριστικό μπορείτε να φανταστείτε, πανιά, σφουγγάρια κλπ κλπ αλλά και δημιουργικότητα προκειμένου να σουλουπώσουμε το στέκι, γιατί όχι και να το ομορφύνουμε...

το Ταξίδι Χωρίς Χάρτη πάει ..Κίνα

Μπορεί μπροστά μας να είναι η τσικνοπέμπτη, αλλά εμείς είπαμε να το παίξουμε Κινέζοι....

Αυτή την φορά το Ταξίδι Χωρίς Χάρτη πάει... Κίνα!! Εννοούμε ότι αυτή η χώρα θα γίνει το επίκεντρο για μία βραδιά, συγκεκριμένα την ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ στις 21.00

Στολίζουμε το χώρο ανάλογα... ακούμε μουσικές της χώρας... ψάχνουμε πληροφορίες για την κουλτούρα, για τις κοινωνικές και πολιτικές ιδιαιτερότητες, το πολιτικό καθεστώς και ότι άλλο σχετικό που θα μπορούσαμε να συζητήσουμε.. και επειδή υπάρχει ένα κινεζικό ρητό που λέει ότι "το φαγητό είναι πολύ καλύτερο για την υγεία, απ' ό,τι είναι το φάρμακο", η όλη βραδιά εννοείτε ότι θα συνοδεύεται από κινέζικα φαγητά που ο καθένας μας θα έχει ετοιμάσει από το σπίτι του!!!

Αυτή λοιπόν η αυτοοργανομένη βραδιά σε ένα νοητό ταξίδι γεύσεων, εικόνων, μουσικών και πληροφοριών για την Κίνα, προαπαιτεί για όσους θα θέλανε να έρθουν την συνεισφορά για κάτι από τα παραπάνω, κατά τα άλλα η είσοδος θα είναι χωρίς χρηματικό αντίτιμο όπως πάντα!

Ελάτε μόνοι ή με παρέα,  αν θέλετε ντυθείτε γκέισες και κινέζοι (πλάκα θα έχει), και που ξέρετε... μπορεί να καταλήξουμε να μιλάμε και κινέζικα...

看到你 (= τα λέμε)

Τέχνη και επανάσταση

Καλή η τέχνη αλλά καιρός για επανάσταση... :-) 

Παρόλα αυτά η "ματιά" του "καλλιτέχνη" παραμένει "διαφορετική" ακόμη και σε αυτούς τους "χαλαιπούς" καιρούς! Ακόμη και στην στιγμή του "μηδενός" ή του "χάους"!

Τεσπά για να μην κουράσω με τα εισαγωγικά τα βάζω από τώρα προκαταβολικά: " " " " " " " " " " " " " " " 

Έφτασε επιτέλους η στιγμή να δούμε περισσότερες από ποτέ καλλιτεχνικές παρεμβάσεις στου δρόμους της εξέγερσης, της επανάστασης κλπ κλπ

Από σήμερα οι φιλόδοξοι καλλιτέχναι μπορούν να δωθούν ολοκληρωτικά (ψυχικά - σωματικά  - πνευματικά - διανοητικά) στην τέχνη - στην φιλοσοφία ...

Λίγα παραδείγματα του παρελθόντος: (προς το παρών θα είναι πολύ λίγα ίσως η ανάρτηση έχει και συνέχεια, τώρα δεν προλαβαίνω...)

Εκπληκτική η σκηνοθεσία... Η ατμόσφαιρα μαγεύει... Για ποιον να μιλήσει κανείς πρώτα από όλους; Για τον σκηνοθέτη; Για τον ειδικό στα special effect; Για τον ενδυματολόγο; Τον σκηνογράφο; Τον σεναριογράφο; Ή τελικά για τον φωτογράφο;;; 

 Ο σουρεαλισμός είναι ρεύμα που επηρέασε καθοριστικά όλες τις μετέπειτα γενιές καλλιτεχνών. Και το χούμορ πάντα χούμορ! Ο γραφικός χαρακτήρας εξαίσιος... Χίλια φεισμπουκακικα λαικ! 

 Σύχρονοι Ηράκλειτοι σε αυτούς τους δύσκολους - γκρι - καιρούς!

 Εντάξει ειδικά από τον Μάη του 68 είναι γνωστό... Έρωτας - τέχνη και επανάσταση!

 Εκρηκτική ατμόσφαιρα. Μαινόμενη τέχνη! Πάντα μία φωτιά συνεπαίρνει το φιλοθεάμων κοινό! Ο φωτισμός δε της φωτογραφίας ξεχωριστός! Ανυπομονούμε για τέτοια θεάματα...

 Τι να πρωτοπεί κανείς για αυτήν την εικαστική παρέμβαση; Ήταν απ'τα αγαπημένα μου Χριστούγεννα!

Και ένας φιλόσοφος του λαού βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Απλά και λαϊκά θέτει το δίλλημα που καλούμαστε όλοι να απαντήσουμε με τις πράξεις μας.

Καμία μα καμία ειρωνία. Ειλικρινά. Απλώς μία πιο χαλαρή αστεία πλευρά να δει κανείς τα πράγματα. Η τέχνη αυτή μάλλον είναι ανυπέρβλητη και στα αλήθεια ελπίζω να πολλαπλασιάσουμε τις εικαστικές μας παρεμβάσεις από σήμερα κι όλας! Τα λέμε στους δρόμους!